089/36 45 31 info@kena.be

Jordy’s fanfare van honger en dorst was al een hele tijd een éénmansorkest. Toen Jordy in de zomer van 2013 met ons op kamp was, vertelde hij me de tweede avond al hoe onzeker hij was over het feit dat hij enkele weken later begeleid zelfstandig moest gaan wonen. Hij sprak toen al over hoe angstig hij dacht over wat er van hem moest worden nadat hij 18 zou worden, een groot feest voor vele anderen. Het beeld van een foto, in een verder lege koffer, van een persoon die hij het liefste zag en nooit gekend heeft, staat voor altijd op mijn netvlies gebrand. Gisteren haalde hij als 19-jarige het nationale nieuws. Omgekomen door ontbering in het recreatiedomein Blaarmeersen in Gent, ergens verscholen tussen de struiken in een tentje.

‘Die gast wilde zo graag een normaal leven’

Een vriend van Jordy laat in de krant optekenen hoe graag Jordy een normaal leven wilde. ‘Echt gelukkig is Jordy nooit geweest’, getuigt zijn vader. Hoewel hij dit ook op kamp uitstraalde, werd al snel duidelijk dat er niet veel nodig was om Jordy een eigen plek te laten vinden in een groep. In de eenvoud van ons beproefde kampprogramma moet ongetwijfeld het beste van hem naar boven gekomen zijn. De leiding van toen getuigt dat op een incidentje de eerste avond na, Jordy het hele kamp niet enkel zijn bijdrage leverde aan een fijn kamp, maar zich zichtbaar ook beter voelde.

We doen eens zot. Werk eens inclusief.

Jordy was dat jaar 16 geworden. Hij was net niet speciaal genoeg om op de één of andere manier beroep te kunnen doen op gespecialiseerde hulp. Op Kenakamp zagen we hem dus niet meer terug. Een cursus animator volgen had voor hem niet haalbaar geweest. Maar hij had wel nog een paar jaar kunnen blijven komen, een uitzondering die we al eens graag maken.

Met de nodige financiële steun van de overheid, talrijke vrijwilligers (deze zomer meer dan 160), schitterende activiteiten en een duidelijke en evenwichtige dagstructuur waarin zorg dragen voor zichzelf en voor de omgeving centraal staat, komen jongeren met verschillende achtergronden elkaar tegen. Zo voelen ze snel dat ze niet alleen zijn: Jongeren met veel geluk en jongeren die minder geluk hebben. Op die manier kan Heuvelsven voor hen een tweede thuis worden. We hopen met Kena voor jongeren als Jordy, maar ook voor vele anderen een misschien wel niet zo klein verschil te kunnen maken.

Een zwart schaap

Uiteraard is wat met Jordy gebeurde de schuld van de zorgverleners. Die lossen natuurlijk alles op. Het zijn dan ook supermensen. Het feit dat dit echt een uitzondering is, en dat hopelijk ook blijft, is een pluim voor de vele zorgverleners die doen wat ze kunnen. Zij voelen meer dan ooit dat naast financiële armoede ook de sociale armoede toeneemt. Niet wie de schuldige is, niet een zoveelste aanpassing van een systeem kan hier een antwoord op geven. Wel het besef dat elk initiatief dat jongeren en volwassenen als Jordy een netwerk en eigenwaarde kan bieden, het verschil kan maken. Daar blijven wij ons alvast verder voor inzetten.

 

Opiniestuk door Hans Jacobs