Dit zijn onze 5 tips voor (heel) warm weer!

Dit zijn onze 5 tips voor (heel) warm weer!

Artikel

16

Juni, 2022

KENA’S 5 TIPS VOOR (HEEL) WARM WEER! 

Wordt het vandaag heel warm en weet je niet wat te doen? In deze blog nemen wij jou mee in wat wij het beste, leukste, veiligste, verfrissendste vinden bij warm weer!

 

Tip 1: Smeer je goed in!

Deze tip spreekt voor zich, maar zorg ervoor dat je je goed insmeert! Wat Vitamine D kan nooit kwaad, maar geniet ervan op een veilige manier. Een goede zonnecrème is daarbij essentieel. Ook op kamp zorgen we ervoor dat iedereen voldoende beschermd is tegen de zon. Daarom: trek erop uit, laat die zonnecrème maar eens goed werken en geniet van het zonnetje!

Tip 2: #StayHydrated

Ook deze tip spreekt volgens ons wel voor zich: zorg ervoor dat je voldoende drinkt. Als het warm is, verliezen we door te zweten veel vocht en dat moet gecompenseerd worden. Dat doe je best met water, maar ook thee of frisdrank zullen zeker smaken wanneer je dorst hebt. Een frisse slok zorgt ervoor dat je je snel terug gehydrateerd voelt, een echte must dus!

Tip 3: Waterballonnengevecht!

Ongetwijfeld een van onze leukste tips: houd een waterballonnengevecht! Wat kan je tijdens dit warme weer nu beter doen dan dat? Nodig je buren, je beste vrienden en je familie uit, verzamel allemaal samen wat ballonnen die je vult met water (een extra tip: als je waterballonnen wil die sowieso snel “spletsen”, zorg er dan voor dat je zo weinig mogelijk lucht in de ballon laat!). Kies ieders jullie kamp uit, tel af en vuren maar!

Tip 4: Organiseer een water-estafette

Ben je nog op zoek naar een verfrissend activiteit voor een warme dag? Dan is een water-estafette exact wat je nodig hebt! Vul twee emmers, zet die naast elkaar en zet op een afstandje twee flessen, parallel met de emmers. Zoek een tegenspeler en kies ieders je eigen emmer en fles uit. Neem een spons, dompel die onder in de emmer, leg de spons op je hoofd en loop zo snel mogelijk naar de fles (geen handen gebruiken!). Wring de spons uit in de fles en zorg ervoor dat jij je fles sneller kan vullen dan je tegenspeler, plezier verzekerd! Dat is natuurlijk maar één voorbeeld van een water-estafette, meer kom je misschien wel te weten tijdens een kamp deze zomer!

Tip 5: Eet een ijsje

Wat hoort er volgens ons ook zeker en vast bij warm weer: ijsjes natuurlijk! Of het nu over waterijsjes, Magnums, Cornetto’s, schepijs, … gaat, wij vinden alles lekker. Omdat ijsjes (uiteraard) lekker koud zijn, smaken ze des te meer wanneer het warm is. Op een warme dag is een ijsje dan ook het ideale excuus om nog eens te snoepen. Voor ons een bolletje stracciatella en vanille alsjeblief!

Ontdek al onze activiteiten

Hendrik blikt terug op een meer dan geslaagd bouwkamp

Hendrik blikt terug op een meer dan geslaagd bouwkamp

Artikel

Bouwkamp 2018

31

September, 2018

Het nieuwe sportkot is het zichtbare symbool van een meer dan geslaagd experiment.

Bij de start van de 7e periode wist niemand wat de uitkomst ging zijn. 30 deelnemers tussen 14 en 18 jaar hadden zich ingeschreven voor het bouwkamp, zonder te weten wat ze zouden moeten doen. De kampleiding had plannen gemaakt, materiaal gekocht, ook enorm veel kwalitatief werkgerief en materiaal gekregen van mensen die geloven in een organisatie die jongeren op een unieke manier vakantie biedt. Zelfs de glazen bollen van het Kena-bestuur en OCS konden niet voorspellen hoe die week ging verlopen.

Het vorige bouwkamp in Heuvelsven dateerde immers van de tijd dat er nog geen internet bestond, geen Kena bestond, vrouwen nog maar net stemrecht hadden en de gele post-it nog niet was uitgevonden. We kunnen dus spreken van een experiment met een open einde, met kinderen uit een moderne tijd en een idee dat rechtstreeks afstamt van de eerste kampen in Heuvelsven.

De 7e periode 2018 begon zorgeloos, met spelen en eten en een Kena-herkenbaar enthousiasme. En zo eenvoudig was de toon gezet voor de rest van het kamp. Elke deelnemer, vendelleider en aanverwante begeleider toonde een enthousiaste openheid voor dit experiment. Drie ‘werven’ werden vanaf de eerste dag opgestart.

“We kunnen dus spreken van een experiment met een open einde, met kinderen uit een moderne tijd en een idee dat rechtstreeks afstamt van de eerste kampen in Heuvelsven.”

Driewerf hoera!

De eerste werf was de kelder van het centrumgebouw. Gelukkig waren er twee ervaren elektriciens in het kampteam die de leiding en verantwoordelijkheid konden nemen voor het vernieuwen van de kelderverlichting. Die werd eerst helemaal leeggemaakt, om vervolgens nieuwe armaturen en leidingen te leggen. De tweede werf was, zoals op vele kampen, het bos. Bosbeheerder Koen liet zijn kettingzaagkunsten botvieren en maakte met hulp van vele handen een nieuwe brandgang (kruiswoord-puzzelaars kennen dit als een ’tra’) tussen ‘de dreef’ en het hindernissenparcours.

De derde werf was het sportkot. Tot voor kort werden de betonnen snelbouwstenen liefst verstopt achter bramen, klimop en ander puin. Maar dag na dag werd er gigantisch gewerkt om na honderden planken, duizenden vijzen en veel zweet, tranen en een beetje bloed het paradepaardje te worden van het eerste moderne bouwkamp.

Nadien vond het bouwkamp nog tijd om de kapotte schutting van het voetbalveld weg te ruimen, een nieuwe kast voor de kajaks in de kelder te maken én een nieuwe kast voor kampmateriaal.

Samen sterk

De deelnemers hadden meestal duidelijke taken, een duidelijk doel, heel veel werk en nog veel meer goesting om alles klaar te krijgen. Zelfs tijdens de vrije tijd hoorden we planken gezaagd worden, geratel van een boormachine. Het nieuwe sportkot is het zichtbare symbool van een meer dan geslaagd experiment. De basis was jaren geleden al gezet, er zijn nog steeds vele jongeren die de handen uit de mouwen willen en kunnen steken, en er is werk genoeg te doen op het domein en voor de maatschappij. De deelnemers van het bouwkamp zijn bijzonder trots om erbij te zijn geweest. En de afsluitende woorden van de kampchef spreken boekdelen:

“Er is niet één vendel dat is gewonnen dit kamp. Jullie zijn allemaal gewonnen, het bouwkamp wint! Wij zijn trots op jullie. Kreten… Samen! Sterk!”

Ontdek al onze activiteiten

Emilie P. vertelt over haar eerste vitaminenweekend

Emilie P. vertelt over haar eerste vitaminenweekend

Artikel

9

Oktober, 2016

Emilie vertelt over haar eerste vitamineweekend

‘Een weekend lang vergaderen over allerlei zaken die met KENA te maken hebben.’ Dat was wat een vitaminenweekend volgens mij inhield. In oktober ging ik voor de eerste keer mee. 

De ochtend van vertrek viel de regen met bakken uit de hemel. Aangezien er dit weekend ook een teambuilding was voorzien, nam ik niet enkele basisspullen mee, maar ook een heleboel regenkledij. Aangekomen in Heuvelsven, kwam de zon er al door en bleken al die extra kleren overbodig. Zodra iedereen aangekomen was, werden we ingelicht dat we in de gevangenis beland waren. Twee teams namen het tegen elkaar op om zo snel mogelijk de gevangenis te verlaten, voor onze ontsnapping opgemerkt zou worden. Geboeid werden we door enkele corrupte agenten naar de plaats van vertrek gevoerd (lees: een hoopje mensen in een camionette met een zak over hun hoofd, dat moet nogal een grappig zicht geweest zijn). De race begon met een zoektocht naar sleutels in het ven. Daarna volgden een oriëntatietocht. Om onze volgende locatie te vinden, moesten we altijd eerst een opdracht vervullen. 

“Wanneer je een grote groep volwassenen die al jaren leiding geven, nog eens een spel laat spelen, komt bij sommigen een enorme competitiedrang naar boven.”

Wanneer je een grote groep volwassenen die al jaren leiding geven, nog eens een spel laat spelen, komt bij sommigen een enorme competitiedrang naar boven. Niemand zal het toegeven, maar af en toe werd er dan ook wel eens vals gespeeld. Net voor we terug op het terrein aankwamen, vielen de eerste druppels. Het winnende team, het mijne natuurlijk (dankzij het oriëntatievermogen van Peter), kwam nog droog aan. Na het douchen werd er gezellig samen gegeten. Gesprekken over de meest uiteenlopende onderwerpen zorgden voor heel wat gelach en geschater, maar ook soms hevige discussies en interessante gesprekken. Als nieuwste lid moest ik zielig en alleen de hele afwas doen (oke, misschien is dat niet helemaal waar,.. En zelfs als het dat wel was, zou ik dat niet toegeven, want dan komen er nooit meer nieuwe mensen naar een vitaminenweekend en blijf ik het slachtoffer!) Rond 21u30 moest er dan nog maar wat vergaderd worden…

De volgende ochtend was niet voor iedereen even gemakkelijk. De avond ervoor was heel erg leuk geweest en de nacht dus niet voor iedereen even lang. Na een uurtje intensief vergaderen over kadervorming, was het al weer tijd voor de algemene vergadering. ‘Een weekend lang vergaderen over allerlei zaken die met KENA te maken hebben.’ Dat was hoe een vitaminenweekend er uitzag volgens mij. Nu weet ik wel beter! (Al heb ik van horen zeggen dat het normaal wel vooral vergaderen is, maar onder het motto ‘verwacht het ergste en dan valt het altijd beter mee’, wordt de februari-editie ongetwijfeld ook een topper!).

Samen met Annelies en Hans, had ik ook echte KENAvitamientjes opgedaan. We beslisten in november een werkdag te houden om het sportkot eens grondig onder handen te nemen en eventueel ook de kelder op te ruimen. Anderhalve maand later trokken we met tien mannen en vrouwen en veel goesting in de vroege uurtjes naar Heuvelsven. Het resultaat kan je tijdens het winterkamp gaan bewonderen. Hopelijk binnenkort meer van dat!

Ontdek al onze activiteiten
Jonge mensen leren de stilte waarderen

Jonge mensen leren de stilte waarderen

Artikel

Jonge mensen leren de stilte waarderen

31

Januari, 2016

Op kamp met Kena: jonge mensen leren de stilte waarderen

Dat je geluk kunt ervaren in gewone dingen. Dat je gelukkig wordt als je balans ervaart in je leven, balans tussen spelen, werken en rusten. Dat stilte niet iets is om bang voor te zijn, maar net helend is. In de vakantiekampen van Kena leren jonge mensen de stilte opnieuw ontdekken en waarderen. ‘Later, als ze als volwassene terugkijken op die vakantieherinneringen, blijkt net die ervaring een diepe indruk nagelaten te hebben’, zegt Kena-voorzitter Jeroen Hendrickx.

Stilte. Rust. Ruimte maken om gewoon te ‘zijn’, dicht bij jezelf en zonder afleiding van gebabbel en gedoe: het lijkt haaks op de tijdsgeest te staan, dwars in te gaan tegen onze overactieve samenleving, met haar eindeloze –niet te missen!- informatiestromen en nadruk op presteren en actief zijn. Ook jonge mensen leven in een wereld van presteren, bezig zijn, communiceren, informatie verwerken. Vergroeid met smartphone, voortgedreven om dingen te doen, resultaten te behalen, events te beleven.

En toch. Dwars tegen die tijdsgeest in doet jongerenvakantie-organisatie Kena het echt anders. Rust en stilte is een belangrijk deel van hun vakantiekampen met kinderen en jonge mensen. Rust zit ‘m in de herhaling van een vast dagritme. ‘s Avonds krijgt de stilte een ereplaats. Op die manier herstellen ze bij Kena de balans tussen werken, spelen en rusten. ‘Want als naast actief zijn ook stilte en rust ingebed raakt in het dagelijks leven, creëer je voor jezelf de voorwaarden om gelukkig te zijn’, zegt Jeroen.

“Stilte en rust inbouwen in je leven, betekent voorwaarden creëren om gelukkig te kunnen zijn.”

Vast ritme, rust en natuur

‘Leven op kamp is intens. En dat moet je kunnen volhouden. Een duidelijk dagritme, met genoeg ruimte voor stilte en rust, maakt dat mogelijk’, aldus Jeroen. Ook de natuur van de kampomgeving draagt daaraan bij: het uitgestrekte bos- en vengebied van Heuvelsven in het Limburgse Dilsen-Stokkem. De jongeren werken er mee met de natuur, helpen het natuurgebied in stand houden. Ze sporten, spelen in de bossen en zwemmen in het ven.

Stilte opbouwen

Elke avond verloopt volgens een weerkerend ritueel, waarin stap voor stap de ervaring van rust en stilte wordt opgebouwd. Dat gaat zo: de groep verzamelt in een kring rond een kampvuur. Ze maken er toneel en zingen er liederen. Met elk lied komt de stilte een beetje dichterbij. ‘Na het laatste lied blijft iedereen stil’, zegt Jeroen. ‘Dan gaan we nog even naar de kapel, waar iedereen in stilte even gaat staan of zitten. Elke jongere voelt dan vanzelf wanneer het tijd is om de dag af te sluiten. Druppelsgewijs trekken ze naar hun eigen nest. Elk op zijn eigen ritme, dicht bij zichzelf. Ze houden de stilte vast tot ’s ochtends.’

Cadeau voor nu en later

Klinkt moeilijk? Anders? Dwars tegen de kwetterende, kakelende, lawaaierige jongerencultuur? Wel dwars, maar niet zo moeilijk, blijkt. ‘Het is altijd zo geweest op onze kampen en het lukt ook in deze tijd nog altijd,’ zegt Jeroen. ‘Het is heel moeilijk om uit te leggen. Het werkt gewoon. Het is wel even wennen voor de meeste jongeren, maar stuk voor stuk waarderen ze die stilte al heel gauw. Ze ontdekken dat stilte en rust ook gelukkig maakt. Jaren later, als ze al lang volwassen zijn, kunnen ze dat gevoel, die herinnering nog oproepen.

Interview door Griet Bouwen

Ontdek al onze activiteiten